In 1996 werd de Nederlander Bart Brentjens de allereerste Olympisch kampioen mountainbiken in Atlanta—hetzelfde jaar dat ik mijn eerste mountainbike kreeg: een stalen Giant Sierra, een oud maar gekoesterd afdankertje van mijn oudere broer. Het was liefde op het eerste gezicht. Sindsdien heb ik aan meer dan zestig evenementen deelgenomen—races, recreatieve ritten, weg, MTB en gravel—zowel in Nederland als in het buitenland.

Naast mijn persoonlijke ervaring heb ik jarenlang jeugd gecoacht bij wielervereniging De Spartaan in Rijswijk en gewerkt als Fiets Fit-instructeur voor de NTFU. Ook heb ik het Professional Trainer-programma bij ICM afgerond, waarmee ik mijn coachings- en lesvaardigheden verder heb ontwikkeld.

Ik heb een gezin en een fulltime baan, dus ik begrijp hoe lastig het kan zijn om effectief te trainen met beperkte tijd. In 2023 wilde een vroegere fietsvriend de volledige afstand van de Grand Raid BCVS in Zwitserland rijden—een 125 km mountainbikemarathon met 5.050 meter klimmen. Zeventien jaar eerder moest ik helaas opgeven door slecht weer en onvoldoende voorbereiding. Deze keer liet ik niets aan het toeval over. Ik dook in trainingsfysiologie en ontdekte het Polarized Training Model—een eenvoudige, efficiënte en wetenschappelijk onderbouwde methode, ideaal voor drukbezette sporters. Met volledige steun van mijn vrouw en zes maanden toegewijd trainen (6–10 uur per week) voltooide ik de race niet alleen, maar eindigde ik ook in de top 30% van het veld—aangenaam verrassend voor iemand van 1,95 m en 87 kg in een bergachtige marathon.

Met bijna dertig jaar wielerervaring, in zowel wedstrijden als recreatieve tochten, weet ik wat er nodig is om duurzaam beter te worden. De inzichten die ik in 2023 opdeed met het Polarized Training Model hebben die ervaring verder aangescherpt. Mijn aanpak is praktisch en doordacht: we starten met een helder trainingsplan dat past bij jouw leven en ambities. Dat plan is leidend en geeft richting, met ruimte om bij te sturen wanneer het leven daarom vraagt — niet andersom. Zo train je consistent en doelgericht, zonder overbelasting, en blijft fietsen leuk en vol te houden.

Voor mij geldt: regelmatige imperfectie wint het altijd van onregelmatige perfectie.